Geomembrana PEHD

2018-03-02
Geomembrana PEHD jest wykonana z polietylenu wysokiej gęstości, stanowi ochronę hydroizolacyjną dla gruntów. Służy do wykonywania przesłon wodo i gazo-szczelnych. Występują w szerokościach od 4,7 do 9,4 mb i grubościach dla gładkiej 0,75;1,00;1,5;2,0;2,5 mm i 1,0; 1,5;2,0;2,5 mm dla teksturowanej. Wybór grubości folii zastosowanej do uszczelnienia danego obiektu zależy od jego funkcji.

Zastosowanie:
  • uszczelnianie placów przeładunkowych substancji niebezpiecznych, stacji paliw,
  • uszczelnianie placów w punktach recyklingu złomowanych pojazdów,
  • budowa składowisk i wysypisk odpadów,
  • rekultywacja hałd,
  • budowa kanałów wodnych, wałów ppow. i sztucznych zbiorników wodnych,
  • uszczelnianie zbiorników żelbetowych i stalowych.
Zalety:
  • duża wytrzymałość na rozciąganie,
  • możliwość dopasowania do kształtu podłoża lub konstrukcji,
  • odporność na substancje chemiczne, nawet stężone,
  • odporność na procesy starzenia i promieniowanie UV,
  • łatwość przeprowadzania kontroli szczelności połączeń.
Montaż:
Podczas montażu należy zwrócić bardzo dużą uwagę na panujące warunki atmosferyczne:
  • Temperatura - zaleca się wykonywanie uszczelnień z geomembrany przy temperaturze powietrza od +5 do +30 stopni. Temperatura geomembrany w miejscach łączenia nie może być niższa niż +5 stopni.
  • Wiatr - silny wiatr ma niekorzystny wpływ na układanie poszczególnych płatów geomembrany, wyrównywanie zakładek przy wykonywaniu spoin oraz na czystość łączonych powierzchni.
  • Deszcz - zawilgocenie łączonych powierzchni stykowych wyraźnie wpływa na obniżenie jakości wykonywanych spoin, dlatego nie należy prowadzić prac montażowych podczas opadów deszczu lub mgły. Sposoby łączenia geomembrany.
Przy wykonywaniu spoin łączących poszczególne pasma geomembrany należy stosować metody zapewniające wysoką jakość wykonanych robót. Przy zgrzewaniu membran termoplastycznych (np. PVC) i termoplastycznych półkrystalicznych ( np. PEHD) zaleca się stosowanie połączeń termicznych, np. metodą:
  • gorącego powietrza,
  • gorącego klina,
  • ultradźwiękową,
  • elektryczną.
Kontrola jakości wykonanych spoin:
  • Metody nieniszczące
    • Metoda ciśnieniowa - należy badać spoiny dwuścieżkowe o długości nie przekraczającej 50 m. W przypadku spoin dłuższych należy je podzielić na krótsze odcinki badawcze. Za pomocą pompki ręcznej należy wywrzeć w spoinie ciśnienie 200 kPa. Jeżeli w ciągu 5 min ciśnienie nie spadnie więcej, niż 10 % ( 20 kPa), spoinę można uznać za szczelną.
    • Metoda próżniowa - należy za pomocą pompki próżniowej wytworzyć podciśnienie rzędu 3,4 kPa. Jeżeli w ciągu od 5 do 10 s nie pojawią się na zwilżonej roztworem mydlanym powierzchni spoiny pęcherzyki powietrza, to spoinę można uznać za szczelną.
    • Metoda ultradźwiękowa - spoinę można uznać za szczelną, jeżeli daje się penetrować bez przeszkód i bez występowania echa pośredniego na dystansie odpowiadającym trzem grubością geomembrany lub co najmniej 10 mm, potwierdzając w ten sposób jednorodność wykonanego połączenia na tym dystansie. Wysokość echa odbicia od dna połączenia powinna odpowiadać wysokości sygnału wejściowego.
  • Metody niszczące - ponieważ na ocenę wytrzymałości spoin mają wpływ nie tylko uzyskane wartości siły niszczącej i wydłużenia przy zniszczeniu, ale również sposób przebiegu zniszczenia spoiny i obserwacja mikroskopowa spoiny po zniszczeniu, badania niszczące należy zlecać wyspecjalizowanemu, niezależnemu laboratorium badawczemu.
Do celów przybliżonej oceny spoin w warunkach polowych, przy wykorzystaniu zrywarki ręcznej na budowie, można przyjąć następujące wartości niszczącej siły dopuszczalnej:
    • w badaniu na ścinanie spoiny- 90% wytrzymałości geomembrany w na rozciąganie przy płynięciu,
    • w badaniu na odrywanie spoiny- 70% wytrzymałości geomembrany na rozciąganie przy płynięciu.
W miejscach ciężko dostępnych geomembrana jest spawana przy użyciu specjalnych spawarek